
Roy Harris
Zapraszam wszystkich do przeczytania kolejnej części artykułu Roya Harrisa. Tym razem niebieskie pasy. Miłego czytania.
Niebieskie Pasy
To czas, w którym skupiacie się na przetrwaniu , wasz trening powinien skupiać się głównie na ucieczkach z niedogodnych pozycji (dosiadu, pozycji bocznej, gardy). Umiejętność uciekania z gorszych pozycji jest kluczową umiejętnością potrzebną do tego abyście to wy znaleźli się na górze i mogli odklepać przeciwnika. Wiem, że jest wiele kończeń, które można zastosować z dołu (niekoniecznie z gardy), ale wymagają one dużej szybkości, siły i dynamiki. Powodem, dla którego należy włożyć w wykonanie tych technik tyle wysiłku jest fakt, iż znajdując się na dole nie można łatwo wykorzystać efektu dźwigni. Dlatego, żeby zrekompensować brak wykorzystania dźwigni, należy użyć szybkości, siły i dynamiki w celu poprawnego założenia techniki. (Ktokolwiek , mówił wam coś innego, ten celowo chciał was wprowadzić w błąd, albo niewiele wie na temat grapplingu! Wiem, że wiele osób może się z tym nie zgadzać, ale ja tak właśnie uważam.) Znajdując się na dole, nie dość że nie macie możliwości wykorzystania efektu dźwigni, to również nie możecie w pełni kontrolować przeciwnika! Czy teraz rozumiecie już dlaczego ucieczki są tak potrzebne jako fundamentalne techniki w grapplingu?
Kiedy z łatwością będziecie w stanie uciec z najciaśniejszych pozycji , będziecie znacznie częściej lądować na przeciwniku. A wtedy będziecie mieli większe szanse na założenie chwytów kończących. Nie oznacza to, że od razu możecie rzucać się na kończenia, bez umiejętności kontrolowania przeciwnika. Wiele razy widziałem zawodników z niebieskimi pasami, którzy zbyt szybko skupiali się na kończeniu przeciwników i wpadali we frustrację, że nic im nie wychodzi. Często byli już bardzo blisko, ale nie udawało im się skończyć przeciwnika. To popychało ich do uczenia się większej liczby technik kończących. Myślą, że nowe bardziej niespodziewane techniki pozwolą im szybciej kończyć walki. Jednak nie zdają sobie sprawy, że ich problemy z wygrywaniem walk są ściśle powiązane z problemami w utrzymaniu pozycji. Niebieskie pasy czują się dobrze jeżeli w wyniku ucieczki to oni znajdują się w pozycji dominującej, ale powinni sobie zdawać sprawę z tego, że często mają jedną szansę na skończenie walki. Powinni zdawać sobie sprawę z tego, że jeżeli im się nie uda znowu wylądują na dole i będą musieli walczyć o pozycję. Dlatego właściwym zachowaniem jest szukanie kończeń czekając na błąd przeciwnika, żeby ostatecznie wygrać.
Kiedy niebieski pas opanuje już ucieczki z różnych pozycji, powinien skupić się na umiejętności kontrolowania przeciwnika i trenować ten aspekt walki dopóki nie będzie mu to przychodzić z łatwością. Prawdą jest, że każdy jest w stanie kontrolować przeciwnika używając tylko siły, ale przez krótki okres czasu.
Dopiero kiedy już dobrze opanujecie te dwa aspekty walki, powinniście rozwinąć kilka technik kończących . Ale wciąż nie ograniczając się do nich, ponieważ nadal pozostaje kilka rzeczy, które potrzebują lepszego wytrenowania. (Tak, tak, tak, wiem, że techniki kończące są najprzyjemniejszą częścią BJJ i nie mówię, że nie powinniście ich ćwiczyć wcale, ale jestem zdania, aby się na nich jeszcze nie skupiać!)
Niebieski pas powinien mieć szeroki repertuar pozycji i kończeń, pomimo tego, że jego wiedza na ich temat nie będzie jeszcze zbyt duża (z powodu małego doświadczenia). Wciąż niezbędna do wykonania wielu technik pozostaje siła, szybkość i dynamika. I tak powinno być.
Kolejną interesującą rzeczą na tym stopniu zaawansowania jest to, że wasz apetyt na wygraną w walce znacznie rośnie. Jak również chęć pokonania was przez białe pasy do, których niedawno sami należeliście. Sam pamiętam, będąc niebieskim pasem, zapał z jakim walczyli ze mną koledzy, którzy chcieli móc powiedzieć , „Poddałem niebieski pasek’’. Nagle walka staje się bardziej zacięta, ale poczekajcie tylko na następny poziom (purpury).
To tyle na dzisiaj. Następnym razem, jak się pewnie domyślacie, purpury.





Dobre artykuły cała strona to kawał dobrej roboty